Pagdating sa kung ano ang pananampalataya, iniisip ng ilang tao na ang pag-iwan sa ating mga tahanan at karera, pagsisikap para sa Panginoon, pagkalat ng ebanghelyo kahit saanman na maaari at pagtatag ng mga simbahan ay pagpapakita ng tunay na pananampalataya sa Diyos. Ngunit ang gawin ba ang mga bagay na ito ay nangangahulugan na mayroon tayong tunay na pananalig sa Diyos? Kung gayon, kapag nakakaranas tayo ng mga sakuna o karamdaman sa panlaman, o kung may nangyaring hindi maganda sa ating pamilya, paanong nagiging mahina at negatibo tayo, at hindi naiintindihan at sinisisi ang Diyos, at ang ilan ay nawalan ng gana at nadismaya sa Diyos at iniwan Siya? Ipinapakita nito na ang masigasig na paggawa at paggugol, pagdurusa, at pagbabayad ng utang na loob para sa Diyos ay hindi nangangahulugang mayroon tayong tunay na pananampalataya sa Diyos. Kaya’t kung gayon, ano ang pananampalataya nga ba?

Magpatuloy sa pagbasa →